Wpłatomat, który się nie dał
(Waldemar Stós)
2025-11-12
Wpłatomat, który się nie dał
Minęło trochę czasu, emocje opadły, kurz z debat osiadł - a wpłatomat… stoi.
Nie zawalił się sufit, nie zgasło światło, nie zniknęły pieczątki.
Po prostu stoi, cicho mruga ekranem i grzecznie pyta: „Wybierz dowolną operację.”
Ktoś mógłby pomyśleć, że to tylko urządzenie. Ale nie w Brzesku.
Tutaj to już symbol.
Symbol, że można coś postawić w urzędzie bez uchwały, bez komisji, bez dramatu.
I że świat się od tego nie skończył.
Wpłatomat nie wdaje się w spory, nie chodzi na sesje rady.
Nie zabiera głosu w dyskusjach o procedurach i kompetencjach.
Po prostu robi swoje - przyjmuje wpłaty.
Cierpliwie, bez przerw na kawę i bez "proszę przyjść jutro”.
Przechodzą obok niego mieszkańcy, kiwają głowami, czasem uśmiechną się pod nosem.
Bo wiedzą, że ta maszyna właśnie zrobiła więcej dla wygody obywateli niż niejeden projekt z konsultacji społecznych.
I nawet jeśli ktoś kiedyś spróbuje napisać do niego pismo wyjaśniające, to wpłatomat raczej nie odpowie.
Nie musi.
On już swoje powiedział - w języku cichych, skutecznych działań.
A burmistrz? Burmistrze się zmieniają.
Jedni się denerwują, inni przecinają wstęgi.
A wpłatomat stoi.
I wygląda, jakby szeptał:
„Spokojnie, ja tu zostanę na dłużej.”
Waldemar Stós
|