Gen. Wilhelm Süssmann odpowiedzialny za bombardowanie pod Maszkienicami i Sterkowcem w dniu 4.09.39r
(Wojciech Legutko)
2026-09-26
Generał Wilhelm Süssmann (1891 – 1941), niemiecki dowódca
odpowiedzialny za bombardowanie pod Maszkienicami i Sterkowcem
w dniu 4 września 1939
Dzięki dociekliwości pasjonata lokalnej historii i administratora Grupy „Historia Maszkienic” na portalu Facebook, Krzysztofa Kubali, udało się dotrzeć do dokumentów i ustalić tożsamość człowieka odpowiedzialnego za bombardowanie pociągu pasażerskiego pod Maszkienicami i Sterkowcem. Za każdą zbrodnią stoi zawsze konkretny człowiek,który z różnych względów dopuszcza się takiego czynu. 1 Dziś po zdemaskowaniu pilota, przedstawiamy dziś sylwetkę generała majora Wilhelma Süssmanna, który wydał rozkaz i sam uczestniczył w jednym nalotów na Maszkienice/Sterkowiec w dniu 4 września 1939 roku. Akurat w jego przypadku nie może być wymówki, że wykonywał rozkaz przełożonych, ponieważ to on wydał ten konkretny rozkaz i przynajmniej sam uczestniczył w jednym z nalotów. Strona World War II Grave, z której został zaczerpnięty poniższy biogram i zdjęcie dość obszernie opisuje ścieżkę kariery Wilhema Süssmanna, TUTAJ.
 Wilhelm Süssmann, urodzony 16 września 1891 roku w Greifswaldzie (Meklemburgia-Pomorze Przednie), wstąpił 25 października 1909 roku do pruskiego 22. Pułku Piechoty „Keith” (1. Górnośląskiego) jako kandydat na oficera ; tam też awansował na stopień porucznika (16 czerwca 1910 r.) i na starszego porucznika (16 listopada 1911 r.). Po wybuchu I wojny światowej przeszedł do lotnictwa. 18 czerwca 1915 roku otrzymał awans na stopień kapitana i został odznaczony Krzyżem Żelaznym obu klas. 15 lipca 1918 roku awansował na stopień podpułkownika. Po zakończeniu wojny i rozwiązaniu jednostek lotniczych, 25 września 1920 roku Süssmann wstąpił w stopniu kapitana jako tajniak do policji bezpieczeństwa (*Sicherheitspolizei*) w Żaganiu. Służył w policji do 1 sierpnia 1935 roku, po czym przeszedł do nowo utworzonych sił powietrznych (Luftwaffe) w stopniu podpułkownika.
Początkowo służył w Ministerstwie Lotnictwa Rzeszy (RLM), a następnie odbył kurs dla obserwatorów lotniczych w szkole lotniczej w Brunszwiku. 12 października 1935 roku objął obowiązki w sztabie RLM, a 1 stycznia 1936 roku dołączył do sztabu Dowództwa Lotnictwa I (*Luftkreis-Kommando I*). 12 marca 1936 roku objął dowodzenie tym sztabem, a 1 kwietnia 1936 roku awansował na stopień pułkownika. 1 sierpnia 1938 roku objął dowództwo nad skrzydłem bombowym Kampfgeschwader 254, którym kierował do 30 października 1938 roku, kiedy to zastąpił go pułkownik Walter Lackner, a jednostkę przemianowano na Kampfgeschwader 155.
Na nowym stanowisku, 1 stycznia 1939 roku, Süssmann awansował do stopnia generała majora (Generalmajor). 16 stycznia 1939 roku przeniesiony do specjalnego sztabu „W” przy Ministerstwie Lotnictwa Rzeszy (RLM).
1 maja 1939 roku objął dowództwo nad skrzydłem Kampfgeschwader 55, noszącym przydomek „Greif”, które później dokonało nalotu pod Maszkienicami i Sterkowcem. W okresie od 1 września 1939 do 1 października 1944 roku KG 55 wykonało 54 272 loty bojowe, zrzuciło 60 938 ton bomb i przetransportowało 7 514 ton zaopatrzenia.
Jednostka straciła 710 ludzi poległych w walce, a 747 uznano za zaginionych. Po przekazaniu dowództwa nad skrzydłem 8 marca 1940 roku, stanął na czele jednostki lotniczej do zadań specjalnych (z.b.V. 200). Następnie Süssmann dowodził 7 Wyższym Dowództwem Szkolenia Lotniczego (Higher Aviation Training Commander 7). Potem 1 października objął dowództwo nad 7. Dywizją Strzelców Spadochronowych dywizji późniejszą 1. Dywizją Spadochronową. 1 grudnia 1940 roku awansował do stopnia generała porucznika (*Generalleutnant*).
Śmierć i miejsce pochówku gen. Wilhelma Süssmanna.
Wiosną 1941 roku 7. Dywizja Lotnicza, pod dowództwem generała majora (*Generalmajor*) Alfreda Sturma, przygotowywała się wraz ze swoimi spadochroniarzami do desantu powietrznego na grecką wyspę Kretę. Podczas bitwy o Kretę, rozpoczętej 20 maja 1941 roku, Süssmann dowodził Grupą Bojową „Środek” (*Kampfgruppe Mitte*) i leciał szybowcem typu DFS 230. Gdy samolot holujący – maszyna Heinkel He 111 z II. dywizjonu 26. Skrzydła Bombowego (II./KG 26), zwanego „Löwengeschwader” (Skrzydłem Lwów), dowodzonego przez pułkownika Alexandra Holle – odczepił szybowiec w pobliżu wyspy Egina, doszło do zderzenia obu maszyn; lewe skrzydło szybowca odpadło, a maszyna runęła na wyspę. W wyniku katastrofy śmierć ponieśli Süssmann oraz członkowie jego sztabu. Wilhelm Süssmann został pochowany na niemieckim cmentarzu wojennym Dionyssos-Rapendoza w Atenach.
Ironią losu było to, że Süssmann zginął od maszyny Heinkel, którą przez wiele lat sam pilotował, równał z ziemią miasta w Polsce i Europie, atakował obiekty cywilne i zadawał śmierć cywilom. Można by rzec, sprawiedliwości stało się zadość, ale dla nas i następnych pokoleń najważniejsze jest to, że od dziś znana jest tożsamość i twarz człowieka, który rozkazał wykonanie nalotu na pociąg ewakuacyjny i linię kolejową pod Maszkienicami i Sterkowcem, skutkiem czego życie straciło 50 niewinnych osób.
Ironią losu jest również to, że Süssmann został pochowany w mogile z honorami i spoczywa na malowniczo położonym cmentarzu, pod słonecznym greckim niebem w Atenach, a tysiące ofiar jego nalotów leży bezimiennie w nieoznaczonych mogiłach, w tym również te z bombardowania pociągu ewakuacyjnego pod Sterkowcem i Maszkienicami.
Więcej szczegółów dotyczących rozkazu, planu operacyjnego i przebiegu ataku na linię kolejową Kraków – Brzesko – Tarnów przeczytać można TUTAJ.
Wojciech Legutko
Przypisy
1. Statut Rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego – Artykuł 8 ust. 2 lit. b) pkt (ii). To najważniejszy przepis współczesnego międzynarodowego prawa karnego. Uznaje on za zbrodnię wojenną: „Zamierzone kierowanie ataków na obiekty cywilne, to jest obiekty, które nie są celami wojskowymi”.
|