Parcie na szkło
To, co wyprawiają nasi lokalni politycy, dawno przestało być śmieszne – jest po prostu żałosne. Ich bezustanna obecność na każdym możliwym spędzie i tytaniczna wręcz walka o to, by się pokazać, dopchać do mikrofonu i cokolwiek palnąć (mimo że zazwyczaj nie mają do powiedzenia absolutnie nic), są po prostu porażające. Zachowują się jak rozkapryszona dzieciarnia walcząca o uwagę: a to wystawią język, a to rzucą garść wyświechtanych sloganów, byle tylko zaznaczyć swoją obecność i uświadomić nam, jak bardzo są ważni. Na każdej imprezie ten sam scenariusz – posłanki, pani marszałek, radni powiatowi czy gminni – wepchną się wszędzie. Zero wyczucia, zero obciachu. Ludziom na ich widok i dźwięk ich głosów zbiera się na mdłości. Na Boga, ile można?
Oczywiście Najwyższemu też nie odpuszczają. Do pierwszych ław kościelnych pchają się niemal drzwiami i oknami, żeby ksiądz, witając wiernych na mszy, przypadkiem ich nie przeoczył. W dobrym tonie jest też ostentacyjne przystąpienie do Komunii – tak, aby absolutnie nikt w świątyni nie miał wątpliwości, z jak pobożnym dygnitarzem ma do czynienia.
A ponieważ na spędach świeckich i uroczystościach kościelnych audytorium jest ograniczone, nasi lokalni spryciarze natychmiast wrzucają relacje do sieci. Chodzi przecież o to, by zwiększyć zasięg rażenia. Autopromocji służy wszystko, bo przecież – jak głosi ludowa mądrość – nieważne, co mówią, ważne, byle mówili i nie przekręcili nazwiska. Na posterunku stoją też lokalne media, które od tych ogólnopolskich różnią się głównie budżetem. Mechanizm jest banalny: płacisz – piszemy o tobie w samych superlatywach; nie płacisz – wygumowujemy cię ze świadomości społecznej. Szczytem hipokryzji są media samorządowe, finansowane z naszej kieszeni. Za pieniądze podatników mieszkańcy raczeni są bajką o wójcie czy burmistrzu, którzy okazują się chodzącą doskonałością.
Szukać przykładów? Nie trzeba daleko iść – wystarczy kartkować BIM, by ze zdumieniem odkryć, że żyjemy w najszczęśliwszym zakątku globu, a nasz burmistrz to postać z tak wysokiej półki, że chyba już się na niej nie mieści. Jesteśmy wręcz gejzerem rozwoju – co zresztą widać w oficjalnej gazetce na każdej stronie. Strach pomyśleć, w jaki kompleks wpadnie taka pipidówa jak Tarnów, gdy wreszcie odpalimy źródła termalne na Pomianowskim Stoku! Nasze bezpieczeństwo też jest zagwarantowane – i tu absolutny cytat-perełka: „Brzesko nie staje się ważne dlatego, że przychodzi tutaj wojsko. Wojsko przychodzi tutaj dlatego, że Brzesko i ten region są ważne”. W ustaleniach dotyczących budowy Fort Trump nie podano jeszcze ostatecznej lokalizacji – kto wie, może to właśnie Brzesko jest czarnym koniem tego wyścigu?! To byłby hit! Wtedy nawet sklepy na Rynku przestałyby plajtować.
Gród nad Uszwicą, a zwłaszcza jego włodarze, to po prostu gracze formatu światowego – widać to, słychać i czuć na każdym kroku. Wystarczyło odpalić TVN24, by obejrzeć niezwykły spektakl: oto w Brzesku obok naszego burmistrza kręci się przy mikrofonie jakiś minister energii, ogłaszając obniżki cen paliw, na co nasz włodarz wypala z rozbrajającą radością: „Super, dziękuję bardzo, ale zobaczcie jedną bardzo ciekawą rzecz: jaką moc sprawczą ma redaktor Jakub!”.
No właśnie – ta magiczna moc sprawcza sprawiła, że i w Onecie pojawiła się fotka obu panów informująca o cenach paliw. A co tam cena – dziś taka, jutro inna, ot głupstwo. To nie to co piece na biomasę, ale czy to ważne? Ważne, że facjata mignęła w telewizji. Tylko to się liczy.
źródło: onet.pl
Parcie na szkło wymaga jednak sztuki ustawiania się – we właściwym czasie i we właściwym miejscu. Czy burmistrz zdoła prześcignąć w tej dyscyplinie byłego radnego wojewódzkiego, a obecnie członka rady nadzorczej Agencji Mienia Wojskowego? Gość jest zawodnikiem wagi ciężkiej, nie do podrobienia, ale wyrosła mu właśnie poważna konkurencja. Nam, szarym mieszkańcom, pozostaje jedynie duma i radość, że o Brzesku – dzięki ich wybitnym parciom na szkło – jest z dnia na dzień coraz głośniej.
Feliks Suweren